May\u0131s 1966’da Recife’de kurulan Devrimci Kom\u00fcnist Parti (PCR), Brezilya Kom\u00fcnist Partisi’nin (PCdoB) \u00e7izgisini ele\u015ftirerek ayr\u0131lan bir grup militan taraf\u0131ndan \u00f6rg\u00fctlendi. PCR ilk andan itibaren uluslararas\u0131 kom\u00fcnist harekette Leninizmden sapmalara kar\u015f\u0131 sert bir m\u00fccadeleyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kald\u0131: Bir tarafta Sovyet revizyonizmi, di\u011fer tarafta \u00c7in Kom\u00fcnist Partisi’nin solculuk ve uzla\u015fmac\u0131l\u0131k kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 sapmalar\u0131 vard\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Bu nedenle PCR’ye d\u00fc\u015fen g\u00f6rev, bu iki anti-Leninist y\u00f6nelime kar\u015f\u0131 mali ve siyasi ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ilan etmek ve b\u00f6ylece “Brezilya’da devrimci kom\u00fcnistleri revizyonistlerden ve oport\u00fcnistlerden geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan bir \u015fekilde ay\u0131rmakt\u0131r. (PCR T\u00fcz\u00fc\u011f\u00fc)<\/p>\n\n\n\n
PCR olu\u015fumunun ilk \u00e7ekirde\u011fini deneyimli bir k\u00f6yl\u00fc lideri olan Amaro Luiz de Carvalho ve gen\u00e7ler Manoel Lisboa de Moura, Selma Bandeira, Valmir Costa ve Ricardo Zarattini olu\u015fturuyordu. <\/p>\n\n\n\n
1966 y\u0131l\u0131nda Parti, Brezilya sosyalist devriminin ve proletarya diktat\u00f6rl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn \u00f6nc\u00fcs\u00fc olarak i\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 savundu\u011fu ilk programatik belgesi olan Devrimci Kom\u00fcnistler i\u00e7in 12 Maddelik T\u00fcz\u00fc\u011f\u00fc yay\u0131mlad\u0131.<\/p>\n\n\n\n
PCR, \u00f6zellikle Alagoas, Pernambuco, Para\u00edba ve Rio Grande do Norte eyaletlerinin ba\u015fkentlerinde ve \u015feker kam\u0131\u015f\u0131 b\u00f6lgelerinde kendini kabul ettirdi. Yakla\u015f\u0131k yedi y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemi askeri diktat\u00f6rl\u00fc\u011fe kar\u015f\u0131 silahl\u0131 direni\u015f m\u00fccadelesinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir rol oynayarak ge\u00e7iren \u00f6rg\u00fct, k\u0131\u015flalara sald\u0131r\u0131lar ve \u015feker kam\u0131\u015f\u0131 tarlalar\u0131n\u0131n yak\u0131lmas\u0131 gibi gizli eylemlerin yan\u0131 s\u0131ra fabrika kap\u0131lar\u0131nda bildiri da\u011f\u0131tma, \u00f6\u011frenci grevleri ve y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015fleri gibi \u00e7e\u015fitli kitlesel eylemleri de te\u015fvik etti.<\/p>\n\n\n\n
1968’den itibaren diktat\u00f6rl\u00fck rejiminin yo\u011funla\u015fmas\u0131yla birlikte, demokrasi ve sosyalizm i\u00e7in m\u00fccadele eden bir\u00e7ok devrimci \u00f6rg\u00fct ac\u0131mas\u0131z ve giderek artan bir zulme maruz kald\u0131. PCR cesurca direndi, ancak art arda sert darbeler ald\u0131 ve k\u0131smen da\u011f\u0131ld\u0131.<\/p>\n\n\n\n
22 A\u011fustos 1971’de Amaro Luiz de Carvalho, cezas\u0131n\u0131 \u00e7ekmekte oldu\u011fu Recife’deki cezaevinden sal\u0131verilmesinden iki ay \u00f6nce idam edildi. 1971 ve 1972 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda PCR’nin bir ba\u015fka k\u00f6yl\u00fc lideri, Amaro F\u00e9lix Pereira \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc. A\u011fustos\/Eyl\u00fcl 1973’te ise polis, Parti’nin di\u011fer \u00fc\u00e7 \u00f6nde gelen liderini – Manoel Lisboa de Moura, Emmanuel Bezerra dos Santos ve Manoel Aleixo – yakalad\u0131, i\u015fkence etti ve \u00f6ld\u00fcrd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n
Asl\u0131nda, bu yolda\u015flar\u0131n hayatlar\u0131n\u0131 kaybetmesi, Partinin organik yap\u0131s\u0131na, diktat\u00f6rl\u00fc\u011fe kar\u015f\u0131 m\u00fccadele deneyimine ve son olarak, Parti kolektiflerine yard\u0131m etme, ideolojik ilkeleri koruma, g\u00f6revleri form\u00fcle etme ve eylemleri haz\u0131rlama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda yorulmak bilmeyen yolda\u015f Manoel Lisboa’n\u0131n \u015fahs\u0131nda kristalize olan siyasi liderli\u011fine b\u00fcy\u00fck bir darbe anlam\u0131na geliyordu.<\/p>\n\n\n\n
Yine de, 1970’lerin tamam\u0131 boyunca, PCR \u00fcniversite \u00f6\u011frenci hareketinde kararl\u0131 bir \u015fekilde hareket ederek, Pernambuco’da, Pernambuco \u00d6\u011frenci Birli\u011fi’nin (UEP) yan\u0131 s\u0131ra ba\u015fl\u0131ca \u00fcniversitelerdeki \u00f6\u011frenci hareketlerinde etkili oldu. PCR ayr\u0131ca 1979’da hayata ge\u00e7irilen Ulusal \u00d6\u011frenci Birli\u011fi’nin (UNE) yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in seferber olunmas\u0131nda da \u00f6nemli bir rol oynad\u0131 ve 1981’de bug\u00fcn A Verdade gazetesinin edit\u00f6r\u00fc olan yolda\u015f Luiz Falc\u00e3o taraf\u0131ndan temsil edilen kurulu\u015fun ba\u015fkan yard\u0131mc\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 elde etti.<\/p>\n\n\n\n
Bu d\u00f6nemin bir ba\u015fka \u00f6nemli olay\u0131 da PCR lideri ve Pernambuco Federal \u00dcniversitesi’nde \u00f6\u011frenci lideri olan Edival Nunes Caj\u00e1’n\u0131n tutuklanmas\u0131yd\u0131. Caj\u00e1, 12 May\u0131s 1978’de Recife kentinde ka\u00e7\u0131r\u0131l\u0131p tutukland\u0131 ve \u00fc\u00e7 g\u00fcn sonra 12 binden fazla UFPE \u00f6\u011frencisi i\u015fkencenin sona ermesi ve Caj\u00e1’n\u0131n serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131 i\u00e7in eylem d\u00fczenledi. Ayr\u0131ca Brezilya genelinde ve yurt d\u0131\u015f\u0131nda dayan\u0131\u015fma eylemlerinin yan\u0131 s\u0131ra Katolik Kilisesi’nin Dom H\u00e9lder C\u00e2mara’ya ba\u011fl\u0131 kesimlerinin kat\u0131l\u0131m\u0131 da s\u00f6z konusuydu.<\/p>\n\n\n\n
\u0130lk haftan\u0131n sonunda fiziksel i\u015fkence durduruldu ancak Caj\u00e1 1 Kas\u0131m’a kadar cezaevinde kald\u0131. Ayn\u0131 ay\u0131n 21’inde maruz kald\u0131\u011f\u0131 i\u015fkenceyi k\u0131nayan r\u00f6portajlar verdi\u011fi i\u00e7in tekrar tutukland\u0131 ve ancak ertesi y\u0131l 1 Haziran’da serbest b\u0131rak\u0131ld\u0131. Caj\u00e1 bug\u00fcn Pernambuco’daki Manoel Lisboa K\u00fclt\u00fcr Merkezi’nin ba\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yap\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n
Temmuz 1981’de PCR militanlar\u0131, siyasi ajitasyonlar\u0131n\u0131 ve Brezilya kom\u00fcnist g\u00fc\u00e7lerinin birli\u011fini hedefleyen daha geni\u015f bir kitle \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 y\u00fcr\u00fctmek i\u00e7in kendilerini ulusal d\u00fczeyde daha iyi ifade etmek amac\u0131yla, Parti’yi Ekim Devrimci Hareketi 8 (MR-8) ile birle\u015ftirmeye karar verdiler. Ancak, yeni ortaya \u00e7\u0131kan bu \u00f6rg\u00fct g\u00f6revlerinin \u00fcstesinden gelemedi ve yava\u015f yava\u015f devrimci ilkelerden, Partinin Leninist bi\u00e7iminden uzakla\u015ft\u0131 ve ulusal antiemperyalist burjuvazinin \u00e7\u0131karlar\u0131yla uzla\u015ft\u0131. B\u00f6ylece, \u015eubat 1995’te, uzun bir i\u00e7 siyasi m\u00fccadeleden sonra, PCR’nin orijinal \u00e7ekirde\u011fi MR-8’den kesin olarak ayr\u0131ld\u0131 ve Devrimci Kom\u00fcnist Parti’nin yeniden kurulu\u015funu ba\u015flatt\u0131.<\/p>\n\n\n\n
PCR’nin yeniden kurulmas\u0131yla birlikte, Parti tarihinde ilk kez bir gen\u00e7lik \u00f6rg\u00fct\u00fc (UJR) kuruldu.<\/p>\n\n\n\n
1998 y\u0131l\u0131nda Parti, kapitalizmin geli\u015fiminin, Brezilya’daki ve d\u00fcnyadaki s\u0131n\u0131f m\u00fccadelesinin ve bu durum kar\u015f\u0131s\u0131nda Partinin g\u00f6revlerinin daha olgun ve kesin bir \u015fekilde form\u00fcle edildi\u011fi \u0130kinci Kongresini ger\u00e7ekle\u015ftirdi. Ayn\u0131 y\u0131l\u0131n Aral\u0131k ay\u0131nda, PCR’nin yay\u0131n organ\u0131 olan A Verdade’nin ilk say\u0131s\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131 ve Parti’nin ajitasyon, propaganda ve \u00f6rg\u00fctlenme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesinden b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde sorumlu oldu.<\/p>\n\n\n\n
O tarihten itibaren Parti daha d\u00fczenli hale geldi ve ulusal d\u00fczeyde b\u00fcy\u00fcmesini s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc. A\u011fustos 2003’te, \u0130kinci Kongrenin devrimci \u00e7izgisini yeniden teyit eden ve t\u00fcz\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn derinlemesine yeniden form\u00fcle edilmesini te\u015fvik eden \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc Kongre d\u00fczenlendi.<\/p>\n\n\n\n
PCR, 2004 y\u0131l\u0131ndan beri Uluslararas\u0131 Marksist-Leninist Parti ve \u00d6rg\u00fctler Konferans\u0131 (CIPOML) \u00fcyesidir.<\/p>\n\n\n\n